มีวิธีสร้างแบบหนึ่งที่จบลงด้วยความถูกต้อง และอีกแบบที่จบลงด้วยหน้าตาเหมือนรูปถ่ายเดสเสิร์ตสเลดใน Instagram ทั้งสองแบบสวยได้ แต่มีแบบเดียวที่เป็นของจริง นี่คือวิธีที่เราสร้างของจริงในร้าน
รถต้นทาง
TR6R หรือ TR6C ปี 1967 ถึง 1970 คือรถต้นทางที่ถูกต้อง T120 ใช้ได้ แต่คุณต้องถอดคาร์บูหนึ่งตัวและท่อร่วมไอดี T100 มีเครื่องแค่ครึ่งเดียวและความรู้สึกผิด OIF (1971 เป็นต้นไป) รูปร่างผิดและความสูงผิด รถที่คุณต้องการคือรถที่ใช้คาร์บูเดี่ยวได้ ก่อน OIF และถ้าเป็นไปได้ มีเครื่องที่ใช้ได้โดยไม่ต้องรื้อประกอบทันที งานสเลดแพงขึ้นเร็วและเครื่องใหม่คือปัญหาน้อยลงหนึ่งข้อ
คาดว่าจะจ่ายหกถึงหนึ่งหมื่นดอลลาร์สำหรับรถต้นทางที่สภาพหยาบแต่ยังวิ่งได้ ที่ถูกกว่านั้นคือโปรเจกต์ซ้อนโปรเจกต์ ที่แพงกว่านั้นควรจะเรียบร้อยพอจนคุณไม่ต้องรื้อรถที่เสร็จแล้วเพื่อสร้างรถที่เสร็จอีกคัน
การรื้อ
ถอดออกจากรถ: มาตรวัดความเร็วและมาตรวัดรอบ (หรือเฉพาะมาตรวัดความเร็วสำหรับรถยุคจริง) บังโคลนเดิมทั้งสองตัว ถังถนนใบใหญ่ ขาตั้งข้าง (เปลี่ยนเป็นขาตั้งกลางอย่างเดียว) ไฟเลี้ยวทั้งหมด และหลังเบาะนูนถ้ามี คงเฟรมเดิมไว้ไม่แตะ ห้ามตัด ดัดแปลง หรือเชื่อมแผ่นยึดเพิ่ม รูยึดเดิมสำหรับบังโคลนและท้ายรถใช้ได้
คงไว้บนรถ: เครื่องอยู่ที่เดิม โช้กหน้าอาจใส่สปริงและน้ำมันใหม่ ขอบล้อเดิมเว้นแต่คุณจะไปใช้อัลลอย ชุดสายไฟเดิมเว้นแต่ถูกต่อแบบรถยนต์
ชิ้นส่วนที่ต้องถูกต้อง
สเลดที่ถูกต้องตามยุคจริงๆ มีรายการอะไหล่เฉพาะ การเปลี่ยนชิ้นส่วนเห็นได้ชัดสำหรับใครก็ตามที่รู้จักรถพวกนี้ นี่คือสิ่งที่ควรซื้อ
- ถัง: Webco อะลูมิเนียม หรือ Wassell ที่ทำซ้ำถัง “TR” ทรงแคบของ Triumph สองแกลลอนครึ่งหรือน้อยกว่า
- บังโคลน: Preston Petty Mojave หน้าในสีขาวหรือเหลือง ส่วนหลังเป็นเหล็กเดิมที่ตัดแต่ง หรืออัลลอยของอาฟเตอร์มาร์เก็ต พลาสติกดูถูกต้อง โครเมียมไม่ใช่
- เบาะ: Bates desert solo ตัว Wassell ที่ทำซ้ำก็ใช้ได้ Brittany Seats ทำงานบูรณะของเดิมได้ดี
- ท่อ: ท่อสแครมเบลอร์สูงสองเข้าสองเดินขึ้นด้านขวา ฮีตชีลด์อัลลอย Wassell, JBM หรือชุดสั่งทำจากร้านท่อวินเทจ ใช้เมกะโฟนถ้าอยากทุ่มสุดตัว
- แฮนด์: แฮนด์ออฟโรดไรส์ต่ำ West Eagle หรือแฮนด์ “Western” ของ Triumph แท้จาก TR6C
- ที่พักเท้า: ของเดิม แต่พับไปตำแหน่งลุยดินแทนตำแหน่งถนน ของแท้คือคำตอบที่ถูก
- ขอบล้อและซี่ลวด: หน้า 19" หลัง 18" อัลลอยถ้างบถึง Akront สำหรับลุคยุคแรก (สเปน หาของใหม่ยาก) Excel สำหรับลุคยุคปลาย (ยังผลิตอยู่ คาแรกเตอร์น้อยกว่า)
- ยาง: Maxxis IT หรือ Dunlop K70 ในขนาดตามยุค K70 ดูถูกต้องบนสเลดที่วิ่งถนน ยางหนามจริง (Maxxis) ถ้าลุยดินจริงๆ
- อัตราทดเกียร์: ลดหนึ่งฟันที่เฟืองเคาน์เตอร์ชาฟต์เพื่อให้คุมง่ายที่ความเร็วต่ำในดิน
การเปลี่ยนเป็นคาร์บูเดี่ยว
ถ้ารถต้นทางเป็น T120 ให้เปลี่ยนท่อร่วมไอดีคาร์บูคู่เป็นท่อร่วมไอดีคาร์บูเดี่ยวของ TR6 และอุดพอร์ตที่สองบนฝาสูบ ใช้ Amal Monobloc หรือ Concentric ตัวเดียวจาก TR6 จูนเจ็ทให้เหมาะสม มีอะแดปเตอร์แบบยึดน็อตที่ให้คุณคงฝาสูบเดิมแต่ปิดคาร์บูหนึ่งตัว ใช้ได้ในเชิงกลแต่ดูแปลกไปเล็กน้อยเมื่อมองจากด้านขวา
การกรองอากาศ: velocity stack แบบเปิดดูถูกต้อง แต่กินเครื่องเร็วเมื่อขี่ในที่ฝุ่น ไส้กรองโฟมแบบติดตั้งห่าง (UNI หรือ K&N) ซ่อนไว้ใต้เบาะคือสิ่งที่เราใช้ในร้านกับรถที่ลุยทะเลทรายจริง
สิ่งที่คุณไม่ควรใส่เพิ่ม
การสร้างที่ถูกต้องตามยุคถูกนิยามด้วยสิ่งที่ขาดไปพอๆ กับสิ่งที่มี รายการของสิ่งที่ไม่ควรปรากฏบนคันจริง
- โช้กอัพสมัยใหม่ (Race Tech, Öhlins, Penske) Sansei หรือ Konis แบบดั้งเดิมใช้ได้
- กระจกปลายแฮนด์ที่ใหญ่กว่าเหรียญห้าสิบเซนต์
- ไฟเลี้ยว ไฟเบรกกับไฟหน้าคือขั้นต่ำตามกฎหมายและขั้นสูงสุดตามยุค
- ชิ้นส่วนบิลเลตทุกอย่าง งานผิวละเอียดแบบวิศวกรรมเหมาะกับรถคัสตอม ไม่เหมาะกับสเลด
- กริปหนังสีน้ำตาล หนังสีน้ำตาลคือ BMW กริปสเลดเป็นยางสีดำหรือคอร์กธรรมชาติ
- ที่ยึดโทรศัพท์บนแฮนด์ ที่ชาร์จ USB โวลต์มิเตอร์ ไม่มีอะไรเหล่านี้จำเป็นบนเส้นทางดินวนร้อยไมล์
- ตราบนถัง Triumph แบบทำซ้ำสมัยใหม่จากทศวรรษ 1980 ของแท้จากยุคของรถคือของที่ถูกต้อง
ความอยากคือการทำให้มันดูดี ของจริงไม่เคยดูดี มันถูกต้อง
ตรงไหนทำซ้ำได้ ตรงไหนไม่ได้
ตลาดอะไหล่ทำซ้ำสำหรับเดสเสิร์ตสเลดส่วนใหญ่โตเต็มที่แล้ว บังโคลน เบาะ ท่อไอเสีย น็อตสกรู แม้แต่ถังก็หาซื้อได้ทั่วไปแบบทำซ้ำตามยุคจากผู้เชี่ยวชาญที่เชื่อถือได้ ความต่างทางสายตาระหว่างของแท้กับของทำซ้ำที่ดีเล็กน้อยจนแม้ในงานโชว์คุณก็ต้องตั้งใจมอง
จุดที่ของทำซ้ำสู้ไม่ได้: แฮนด์ (ของแท้มีรอยดัดเฉพาะที่ตลาดของทำซ้ำทำพลาดเล็กน้อย) เบาะ Bates แท้ (รูปทรงแผ่นฐานและลายผิววินิลทำให้เหมือนยาก) และภายในดุมแบบกรวยของล้อปี 1968 ถึง 1970 (บูชทำซ้ำสมัยใหม่ไม่ตรงสเป็ก OEM และสึกต่างกัน) สำหรับชิ้นส่วนเหล่านี้ ของแท้คือคำตอบที่ถูกถ้าหาได้
ส่วนที่ยากที่สุด
ส่วนที่ยากที่สุดของการสร้างให้ถูกต้องตามยุคคือการปล่อยมันไว้ตามเดิม แรงกระตุ้นตามธรรมชาติระหว่างสร้างคืออยากทำความสะอาดทุกชิ้นหล่อ ทาสีทุกขาจับ ตกแต่งผิวน็อตทุกตัวใหม่ สเลดจริงเป็นเครื่องมือทำงานที่ถูกใช้มาแล้ว คราบกาลเวลาเป็นส่วนหนึ่งของความถูกต้อง ปล่อยเสื้อเครื่องไว้ด้วยผิวอัลลอยตามธรรมชาติ อย่าขัดฮีตชีลด์ ปล่อยให้วินิลเบาะมีรอยสึกบ้าง รถที่คุณได้จะดูถูกต้องเพราะมันดูผ่านการใช้งาน
เมื่อสร้างเสร็จ ให้ขี่มันบนดิน นั่นคือการทดสอบ สเลดที่ไม่เคยลุยดินคือเฟอร์นิเจอร์ชิ้นหนึ่ง และเราทุกคนเห็นมาเยอะแล้ว

